منيا ( مجهولا ) : آزموده شدم به آن . منى ( mony ) ع . ج . منى و منية . منى ( man ) ا . ع . مرك . و تقدير خداوند عالم . و اندازه . و قصد و آهنك . و دارى منى دار فلان : يعنى خانه من مقابل و محاذى خانه فلان است . منى ( men ) ا . ع . آب مرد و زن . و نام بازارى در مكه معظمه كه در آن حاجيان قربانى مىكنند . منى ( mon ) ع . ج . منية ( manyat ) و ( menyat ) . منى ( mani ) ا . پ . تكبر و غرور و فخريه و لاف‌زنى و خودپرستى و خودبينى و ستايش از خود . منى ( mani ) ا . پ . مأخوذ از تازى - آب مرد . منى ( maniyy ) ا . ع . آب مرد و زن . ج : منى ( moniyy ) . منى ( maniyy ) و ( moniyy ) ع . ج . منا . منى ( moniyy ) ع . ج . منى ( maniyy ) . منيب ( monib ) ص . ع . بازگشت كننده بسوى خداى . و آنكه وكيل معين مىكند . منيب ( monib ) ا . ع . باران سودمند فراوان . و نيكويى بهار . و نام آبى . و از اعلام است . منية ( manyat ) ا . ع . آب مرد و زن . ج : منى ( moniy ) . منية ( monyat ) ا . ع . شهرى در مصر . منية ( monyat ) و ( menyat ) ا . ع . خواهش و آرزو . ج : منى ( mon ) . و منية الناقة : ايامى پس از لقاح كه هنوز باردارى ماده شتر يقين نشده . و كذلك : منية الناقة . منية ( maniyyat ) ا . ع . اجل و مرگ . و سرنوشت و تقدير خداوند عالم و هر چيز مقرر شده بهنگام . و موقت . ج : منايا . و بحيرة المنية : درياچه فلسطين . و بنت المنية : صدا و آواز بازگشت . منئث ( mon'as ) ص . ع . دور كرده شده . منئث ( mon'es ) ص . ع . دوركننده . منيح ( manih ) ا . ع . تير قمار كه نصيب ندارد . و تيرى كه براى تيمن عاريت گيرند . و تبرى كه آن را يك حصه باشد . منيح ( manih ) ص . ع . دهنده و عطاكننده . منيحة ( manihat ) ا . ع . عطا و دهش . ج : منح . و گوسپند و يا شترى كه به كسى انعام كنند كه پشم و شير و بچه آن مال وى باشد و خود آن ستور مال صاحبش بود . ج : منائح . منيخ ( monix ) ا . ع . شير بيشه . منيد ( manid ) پ . ياى مجهول - كلمه فعل يعنى مر مرا هستيد . منيذا ( monayzan ) ع . مصغر منذ . ر . منذ . منير ( monir ) ص . ع . روشن و تابان و درخشان . منير ( monayyar ) ص . ع . ثوب منير : جامه در پوده . منير ( monayyar ) ا . ع . پوست ستبر گنده . منيژه ( manije ) ا . پ . نام دختر افراسياب . منيطره ( monaytare ) ا . پ . نام قلعه‌اى در نزديكى طرابلس شام . منيع ( mani ' ) ا . ع . از اعلام است . منيع ( mani ' ) و منيعة ( mani'at ) ص . ع . استوار و بلند و عزيز . يق : رجل منيع و مكان منيع و سدة منيعة . و هو فى عز منيع : او در عزت و ارجمندى است . منئف ( men'af ) ص . ع . كوشنده و كوشش‌كننده . و بخت‌مند . منيف ( monif ) ا - ص . ع . بلند و برآمده و افراخته . و نام كوهى و قلعه‌اى . منيك ( manik ) ا . پ . نام گياهى كه از آن جاروب مىسازند و مننگ نيز گويند . منيم ( monim ) ص . ع . آنكه آرام مىكند و تسكين مىدهد و مىخواباند . منين ( manyane ) ا . ع . تثنيه من . ر . من . منين ( manin ) ا . ع . گرد و غبار ضعيف . و ريسمان سست . و مرد توانا . و نام دهى . منين ( manin ) ص . ع . رجل منين : مرد سست و ضعيف . منينى ( mennin ) م . ع . من منا و منينى . ر . من ( mann ) . منيوش ( manyuc ) پ . واو مجهول - كلمه نهى از نيوشيدن يعنى مشنو و گوش مكن . منيوكة ( manyukat ) ص . ع . زن نكاح كرده شده . منيئة ( mani'at ) را . ع . جاى دباغت . و پوست‌تر نهاده جهة دباغت . مو ( mav ) ا . پ . آواز و بانك گربه . و درخت انگور كه رز نيز گويند . مو ( mu ) و ( mov ) ا . پ . واو مجهول - محصول تارى شكلى كه در روى پوست حيوانات و در روى بعض مواضع بدن انسانى پديدار است و بتازى شعر گويند . و پرز و كرك . و تركى كه در كاسه نمودار گردد . و درستى و صحت . و مو از ديده برآوردن و